و در زندگى خوشگذران است ، به گذشتگان خود بسيار مى بالد ، و در بخشش اسرافكار است . ابن عباس گفت : به خدا سوگند دروغ مىگويى . عبدالله بن جعفر آنگونه كه تو تعريف كردى نيست او بسيار به ياد خداست ، ودربرابر نعمتهاى حق سپاسگزار ، و از هر ناروايى دور و مبّرا است ، مردى است بخشنده وبزرگوار ، سرور وبردبار ، در نشانه روى چيره دست است وتقاضاى ديگران راردّ نمى كند محدوديتّى كه مانع از نزديك شدن به او گردد در او نيست ، عيبجو ونكوهش گر نيست ، در ميان قريش مقامى و الا دار د ، شير بيشهء مردانگى است ، دركارزار توفنده و دلير است ، داراى شخصيّتى محبوب است ، بىپدر وپست وفرومايه نيست ، * همانند آن ناپاك نيست كه رذل ترين افراد قريش برسر فرزنديش نزاع كنند ، تا درنتيجه قصّاب قريش ( عاص‌بن وائل ) برديگران پيروز گردد . « 1 » پندخواهى عمروعاص از ابن عباس على رغم كينهء شديدى كه عمروعاص از ابن عباس و ساير بنى هاشم در دل داشت ، درلحظات آخر عمر از كرده هاى خود اظهار پشيمانى وندامت مىكرد ، و برگذشته افسوس مىخورد ، وبرعمر تباه شده انگشت حسرت به دندان مىگزيد . هنگامى كه عمروعاص در بستر بيمارى بود ، ابن عباس به ديدن او رفت و پس از سلام حالش را جويا شد . عمرو در پاسخ گفت : درحالى هستم كه احساس مىكنم اندكى از امر دنيايم راآباد ، و بسيارى از

--> ( 1 ) * . ابن عباس دراين گفتگو تعريض سختى به عمروعاص دارد . . الغدير ، ج 2 ، ص 138 .